O hep yalnızdı,mutsuzdu.


İçine çektiği nefes değil,umutsuzluktu sanki.. Yalnızdı,mutsuzdu,hiç kimsesi yoktu.
Kimsesizdi o.  


Ama Bi zamanlar her şeyi vardı. Ailesi,arkadaşları, günışığında elele tutuştuğu bir erkek arkadaşı.  Arkasına umutlarını sakladığı bi güzelliği vardı. Mutluydu eskiden. Daha fazlasını hiç istememişti. Hiç sormamıştı bile tanrıya "daha fazlası var mı?" diye.  Çok severdi gezmeyi,dolaşmayı. Tabiatın bize sunduğu sonsuz güzellikte kaybolmayı.  Ancak bi gün nefret etti.  
Her şeyini kaybettiği gün nefret etti. 


**
Çok güzeldi güneş,ışıldıyordu. O ve ailesi,ailesine yeni tanıştırdığı masmavi deniz gözlü erkek arkaşı, nerdeyse nefesini bile paylaştığı iki can dostuyla tabiata koşuyorlardı.Şehrin üstündeki tepeye..  Kahve yapmıştı annesi. Taze taze. En sevdiklerinden. Sert ama sütlü.
 Yeni aldıkları şirin üstü açık kırmızı arabalarına da zar zor sığmışlardı ama idare ediyorlardı. Gülüyorlardı,mutlulardı.


Mis gibi orman kokusu doluyordu içeri yarım açık pencereden.. 
Saçları uçuş uçuş olmuştu herkesin.  Gökyüzü masmaviydi. Bir sürü de bulut vardı. 
Herkes elele tutuşmuş,bulutları bi şeylere benzetiyorlardı.  Bi tanesini ağzından ateş çıkan bir domuza benzetmişti. 
Küçükken de benzetirdi bulutları bi şeylere. En sevdiği oyundu bu.  Bir tane bulutu da kurukafaya benzetti sonra. Huzursuz oldu birden. Elleri terledi. Nefesi hızlandı. Kafasını gökyüzünden çevirip önüne baktığında hızlanan nefesi kesildi.
Koskoca siyah renkli tırla aralarında sadece 2 metre kalmıştı. Ağzından tek kelime çıkamadı. Herkes görüyordu ama susuyordu. Acı bir ses duyuldu..
**


Gözlerini açtığında bembeyaz gökyüzüyle karşılaştı. Bulutlar gitmişti. Ölmüş müydü?
Kafasını sağa çevirdiğinde erkek arkadaşının bedeniyle karşılaştı. Attığı çığlıklar arasında onu kollarına aldı. Masmavi gözleri kanlanmıştı çocuğun. Sevgi dolu bir bakış attı sevgilisi. Beni sakın unutma dercesine..  Saniyeler sonra cansız bedeni elleri arasında kaldı. Son bi defa çekti kokusunu içine ve o garip duyguyu hissetti. Hiçsizlik..  
Ardından arkasına baktığında hiçsizliğin aslında hiçbir şey olduğunu gördü. 
Annesi sol tarafta,babasının sağ bacağının üstünde nefessiz bi biçimde yatıyordu. Sol bacağı kopmuştu babasının. O da nefessizdi
Bi yakın arkadaşı soldaki ağacın dibindeki kan gölünün içinde yatıyordu. Diğer bi yakın arkadaşı ise çarpışmanın hızıyla katlanmış arabanın içindeydi. Nefessiz.

Bakamıyordu bile.. Her şeyini kaybetmişti. İşte şimdi nefret ediyordu. Aldığı nefesten,güzelliğinden,tabiattan..  Nefret içine işliyordu.
Bi daha hiç mutlu olamamıştı
. Bi kapı kapanırken, bi kapı açılmamıştı ona. 
O hep yalnızdı,mutsuzdu.
**

bu aralar komedi yazamıyoruz. Hep  böyle mutsuz hikayelerden gidiyoruz.
ruh halimize sağlık.

22 yorum:

  1. iki dk içinde ağlatacaksın beni, zor tuttum. İnsan hiç o kadar çok ölmek istemez heralde. Hani hikayeleri okurken hayal kurarız, kafamızda canlandırırız ya, bu arada karakterlerin hissettiklerini de hissetmeye çalışırızz, bu hikayede yapamadım, çünkü yapsam tutamazdım kendimi

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ağlatmak için yazmadım kii :( Zaten hiçbir yazımı ağlatmak için yazmadım. Sadece insanlara sahip olduklarının kıymetini göstermek,içlerine çektikleri nefesin önemini belirtmek için yazdım. Ama yazarken de ağladım. Kim bilir belki de bu hikayenin gerçekten bir sahibi vardır.

      Sil
  2. blogunu yeni keşfettim, çok iyi postların var.Üyenim. senide üyelerim arasında görmek isterim bloguma beklerim :)
    http://zs-zsezgin.blogspot.com/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. beğendiğine sevindim. Sadece ben değil "overthinking" de yazıyor :)
      bloguna ziyaret edicem merak etme.

      Sil
  3. Bunlar ne kadar güzel satırlar saatlerdir burdayım, nasıl geç keşfettim ben:'(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yorumun beni bu yorucu günün üstüne ne kadar mutlu etti bilemezsin. Beğendiğine çok sevindik :)

      Sil
  4. çok güzel evet haklısın yazdıklarında sölediklerinde.
    çok şeyini kaybeden çok insan var.
    tekrar hayata olumlu bakmak durumundayız umutlu olmak durumundayız.
    herşeye rağmen.
    ne kadar zor olsa da.

    ikiniz de çok iyi yazıyorsunuz.
    yani yazı değil de önemli olan hissettikleriniz.
    yine çok güzel ifade.

    ve bu sadece bir öykü, değil mi.


    bir de ortaya çıkmana sevindim.
    günlerdir yok gibiydin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kaybettiklerimize rağmen umutlu olamazsak yaşayamayız ki. Her yeni gün yeni bir başlangıç nasıl olsa :)

      çok teşekkür ederiz deep. Gerçekten beğendiğine çok sevindik ikimizde. Böyle yorumlar okumak yazmaya teşvik ediyo insanı

      vee bu bir öykü tabi ki. Allah korusun..

      pek giremiyorum bu aralar. Ama şimdilik, bi işim çıkana kadar buralardayım :)

      Sil
  5. Bu tür yazılar yazan bir tek ben miyim diye düşünüyordum tam blogunu buldum tesadüfen. Ama ben yazdıklarımı blogumda yayınlamıyorum nedense. Sıradan şeylerden bahsediyorum sadece. Canın sıkılırsa bir uğra diycem ama daha çok sıkılacağın kesn :) www.suhanalp.blogspot.com

    Gerçekten güzel yazılmış bir yazı tebrik ederim, takibe aldım seni, yeni yazılarını bekliyorum.. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yazıyı beğendiğin için çok sevindim :)
      Yok kesinlikle yalnız değilsin. Benim bu tarz bir sürü yazım var,benim için özel olanları da var. Onları yayınlamıyorum ama :)
      Blogunu şimdi ziyaret edicem,beni bahsettiğin kadar ne sıkıcakmış çok merak ettim :)

      Sil
  6. blogunun adı bile nası güzel!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hahaha :D çok teşekkür ederim,aslında isim konnusunda çok tartışmıştık ,neler neler çıkmıştı ama en sonunda "kahve insanları" nı seçtik :)

      Sil
  7. Paylaşımlarınızı beğenerek takip etmekteyim . Dell dizüstü tamir olarak bu güzel paylaşımlarınızın devamını bekleriz .

    YanıtlaSil
  8. Yanıtlar
    1. hmm. beğendiğine çok sevindim,beğenip yorum yazmana daha da sevindim :)

      Sil
  9. Yanıtlar
    1. buralardayıııımm :) sadece yazacak malzemem yok deep. Boş boş yaşıyorumm :)

      Sil
  10. Merhaba
    blogun çok cici
    izleyicin oldum.ben de beklerim bloguma
    hediye çekilişime katılmak ister misin?
    http://www.duygusenyurek.com/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. merhaba
      teşekkür ederimm
      bloguna bakıcam bi ara,merak etme :)

      Sil