Çirkin Papatya

şevval                                                                                      



Biten ilişkimizin kaçıncı günü bugün? 
Sahi ben sayıyorum hala, 
sana söylemeyi unutmuş olmalıyım.
Acı çektiğimi de söylemeyi unuttum. 
Ve ben acıyı sonradan ve yavaş yavaş hissettim. 
Senin "normal" olduğunu, 
hayatının akışında devam ettiğini görünce anladım acı çektiğimi. 
Karanlık korkum arttı sonra... 
Ama bunlar ayrılıktan olmaz değil mi? 
İnsanlar ayrılamaz zaten, 
çünkü hiç birleşmemiştir kalpleri. 
İmkansız bu. Kimse birbirini çok sevemez! 
Senin gibi, sen de sevmedin beni.
Ben de sevmedim, sanırım... 
Karanlıktan daha korkunç yalnızlık. 
Işığı açınca karanlık gidiyor ancak sen gelmiyorsun.
Hiç bitmeyen karanlığım...
Evet, sana böyle diyebilirim.
Peki ben, ben kim miyim?
Ben kağıt köşelerindeki çirkin papatyayım işte. 
Tanıyorsun beni. 
Yine aynı köşede, aynı çaresizlikle bekliyorum. 
Unutma sevgilim, ben hep senin denize çıkan sokağın olmak istedim.









6 yorum:

  1. Ben Ekrem :) yine çok güzel bir yazı olmuş Overthinking.

    YanıtlaSil
  2. Cok hos bir yazi olmus, cok etkileyici
    Kaleminize saaglik
    Sevgilerimle :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevgili Aner,
      Yorumların için teşekkürler. Sevgiyle kal sende :)

      Sil
  3. hadiii mutlu bişi yaz amaa :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. deeeeeep, yazıyorum aslında ancak "olmadı lan bu" diyip siliyorum ama deniz, güneş, bacılar temalı bir şeyler yazacağım sana söz. Yakında geliyi...

      Sil