Beni kurtaracak bi ele ihtiyacım var. Nefes alamıyorum..

HAZAL
pembe pamuk şeker ruhlu bebelerin karanlık mekanı
Niye yaşadığımı unutmuş gibiyim.
Aldığım nefesler beynime gitmiyor gibi.
Düşünemiyorum.
Kurtulmaya ihtiyacım var.
Beni kurtaracak bir ele ihtiyacım var.
İnsanların bana yaptıklarını unutamıyorum...
Yeni bi sayfa açamıyorum...
Tüm fırsatları kaçırıyorum,tüm insanları itiyorum...
Ben bu değilim.
İçimde yaşamak isteyen bi çocuk var.
Ama şeytanlarım beni ateşlerine çekiyorlar..
Meleklerimin hepsi çarmıhlara gerilmişler..
Tek bi işaretim de sonsuzluk olacak gibiler..
Onlar da yaşamak  istiyorlar..
Şeytanlar çarmıhları çok sıkı germişler ancak..
Onlar için bi kaçış yolu yok gibi görünüyor.
Kurtulmaya ihtiyaçları var...
Işık çok zayıf..
Göremiyorum bile..
Gün geçtikçe zayıflıyor ışık
Karaltıya gömülüyor tüm ruhlar.
Ben bu değilim.
Toplanmak zorundayım.
Kurtulmak zorundayım.
Beni kurtaracak bi ele ihtiyacım var.
Nefes alamıyorum..




4 yorum:

  1. Okurken aklımdan tek bir cümle geçti.

    ''Geçicek.''

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Geçiyo....
      Geçiriyo.
      Ama..
      Geçiyo..

      Sil
  2. Bak , önce gözlerini kapat, derin bi nefes al, kendi elini sıkı sıkı tut, sonra bırak...Aç gözünü, ne görüyorsun?Aynı sonuç; geçiriyo...git markete bir şişe şarap al, bir paket sigara...İç onları bi güzel, içtikçe yaz, ama sorgulama...bir el geçiyo, bir el veriyo...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sorgulamıyorum...
      Sorgulayamam..
      Üzgünken içtikçe ağlıyorum,kendimi kaybediyorum..
      Naparsak yapalım geçip gidiyo,kötü anlarım bi bloguma yarıyo zaten..

      Sil