kalbimi yiyeceksin diye korkuyorum.

Korkuyorum işte.
Sadece Tanrı telefonunu açmıyor diye değil, 
kalbimi yiyeceksin diye korkuyorum.
Yazmakla lanetleniyorum,
ellerim durmuyor, dudaklarım sustukça.
Ve susuyorum,
kana kana içmek istiyorum seni.
*
Korkuyorum işte.
Sadece Tanrı'yı çay partisinde ektim diye değil,
gözlerimi kapatacaksın diye korkuyorum.
Ellerin karanlığım olacak sevgilim,
mühürlü her kitabımızı yakacaklar ve ben,
ben ellerimi keseceğim.
Bir daha yazamayayım diye değil,
dudaklarım konuşabilsin diye...
*
Keşke bilebilsen,
kimsenin kimseye ait olmayacağını...
Konuşabilseydim eğer, 
seni sevmediğimi, seni istemediğimi söylerdim.
Herkes aynı, acılar, hazlar aynı.
Ben bencilken, sen bencilken nasıl bu dünyaya ait olmayan bir şeyi yaşayabiliriz ki?
Aşk insanlara ait değil sevgilim ve sen sevgilim değilsin.
Hayır, yalan söylemiyorum.
Senden kaçmıyorum, aşka düşmüyorum.
Tek kalbim var benim, paylaşamam.
Görüyorsun ya, bencilim.
*
Bazen korkmuyorum işte. Kalbimi sarıp, buzdolabına koyduğumda korkmuyorum. Sakındığımda, saklandığımda korkmuyorum. 



Şevval


4 yorum:

  1. aman yahu verme kalbini kimselere, kendin aç bi parça içinden ye de, düşürme ellerin diline...
    vaayy, şarkı da çok güzeldi hani, uzun zaman olmuş dinlemeyeli ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Doğru söylüyorsun. Yerim kalbimi, yedirmem ellere :)

      Sil