Papatyadan geriye kalan...


papatya,seviyor sevmiyor,cem adrian
Küçük bi noktaydı önce içimdeki hüzün.
Sonra büyüdü.büyüdü..
Kocaman oldu
Tutamadım
Tutunamadım..
Ne şişe şişe alkolde tesellim..
Ne de paket paket sigarada..
Bi dost nefesi lazım bana..
Sadece BANA üfleyecek nefesini..
Yangın var içimde..
Yanıyo içimdeki duygular teker teker..
Tutuşuyo..
Görmüyolar..
Kül oldu artık ve şimdi üflüyolar yangınıma..
Küllerine üflüyorlar..
Sonsuzluğa gidiyor küller..
Küller aslında "ben"im..
Ve ben gün geçtikçe yok oluyorum..
Görmüyolar..
Ben bi papatyaydım..soldum artık..
Karanlık bi falı mezar yaptılar bana..
Hep ben kaybediyorum..
3 vakit kaldı..
3 vakte huzura eriyo bu papatya..
Külleri dökülüyor İstanbul Boğazı'na
Dağılıyor her bir yana..
Papatyadan geriye kalan.. Tatlı aptal gülümsemesi..
Papatyanın içindeki boşluk arkasındakilerin kalbindeki ebedi bi yara artık
........

0 yorum:

Yorum Gönder