Küçük, gereksiz acılarımla...

Kalbim şekerlenecek bir gün.                                                            
Unutmayı öğreneceğim.
Dayanmayı, beklemeyi öğreneğim.
Çok acı çekeceğim ancak yavaş yavaş kaybedeceğim benliğimi.
Daha az nefretle bakmayı öğreneceğim.
Düzene girecek ruhum.
Hayatın akışına uymayı öğreneceğim ancak dalgalanmayacağım.
Keşke kalmayacak önümde.
Gideceğim yol düzleşecek, sis kalkacak.
Görüş açım keskinleşecek.
                                                                                                     
***************
Kalbim şekerlenecek bir gün.
Unutulmayı hazmedeceğim.
İhaneti, yalanı kabullenecek ruhum.
Kaybettiğimde ağlamayacağım artık.
Rüzgara direnmeyecek, boyun eğeceğim.
Kalbim şekerlenecek değil mi bir gün?
Çok korktum kırmaktan, belki de en çok ben kırdım.
Pişman olduğumu söyleyemeyecek kadar gururlu kaldım.
Ne oldu, ne elde ettim ben?
Kaskatı yalnızlık...

ŞEVVAL

GÖK NEREDE









1 yorum: