Artık acı çekmiyor muyum?

heyzıl

Artık yazamıyorum.
Bu iyi bir şey mi?
Ben acılarımı yazabiliyorum sadece de ondan dedim öyle.
ve şu an dökülmüyo kelimeler kalemime..
Artık acı çekmiyor muyum?
yoksa
Bağışıklık mı kazandım?
Eskileri okuduğumda kırılıyo ruhum ortadan ikiye.
Ama geçiyor sonra..
Çünkü o anın acısı o.
Bu anın değil ki!
Geçmişte boğulmak mantıksız.
Ya da geleceğe kulaç atmak.
Şu anı yaşamak iyi.
Susuyorum.
Artık yazacak bir şey bulamıyorum.
Ya yazamayacak kadar mutluyum
Ya da
Tükendim..
Dünya o kadar saçma bir yer ki şu an hangi gerçeklikteyim onu bile bilmiyorum.
Bu adaletsizliğin içinde kavruluyoruz.
Kızarıyoruz ve yanıyoruz sonra.
Küllere dönüşüyoruz ve bizim malesef küllerimizden doğma gibi bir yetimiz yok.
Boğazda salınıyo küller.
Ayrıca
Burdaki yanıklar ne ki?
Güneş içimize gircek öldükten sonra haberimiz yok..
Bi de
Bu blog beni melankolikleştiriyor ve sizi de belki durduk yere üzüyor,ağlatıyor.
Niye girdim okudum diyorsunuz.
Ama satır araları o kadar dolu ki,o kadar acı ve tecrübe kokuyor ki.
Düşmeden tutabilir sizi.
Akmadan silebilir gözyaşlarınızı..
Melankoli iyi galiba..
Daha çok uğrayın buraya..
Ve galiba tükenmek için çok gencim.
Ben mutluyum.
Nefes alıyorum ve sağlıklıyım yetmez mi mutluluğa?
ruhunuzu sevin ve koruyun :*

0 yorum:

Yorum Gönder