Takılacaksan illa,bu ana takıl..


O değil de napcaz be bu saçmalıkların içinde?
Nasıl boğulamadan duracağız?
Ve nasıl dayanacağız bu can sıkıntısına?

**
Ben soru sorup duruyorum ama cevap yok.
Cevaplar burada değil.
Her gün aradığımız ve bulduğumuzu sandığımız sandığımızın içinde değil.
BU EVRENDE DEĞİL!

**
Nereye gittiğimiz belli değil.
Ve nerden geldiğimiz de önemli değil.
Sadece ŞU AN.
Benim bu kelimeleri yazdığım,seninse okuduğun BU AN..
Kalplerimizin kenetlendiği bu an önemli..
Düşünme hiçbir şey..
Bütün üzüntülerini ve mutluluklarını..
Hepsi bir anda olup bitiyor ve hepimiz yine en sonunda
Yatağımızla ve karanlığımızla kalıyoruz..
O AN...
Sadece o an önemli oluyor bir anda..
Zaman akıyor,durduramayız.
Boğulmayı seç zamanda,Tanrının Rüzgarında...
Aksi takdirde çıldırabilirsin.

**
Sevmeyi çalış karanlığı, bir gün karanlığa zorunda kalabilirsin.
Evde kimse olmadığında,kimse başını okşamadığında..
Buna alıştır kendini.
Siyahı huzurun yap.
Siyah sihirli bir renktir.
İçinden ne çıkacağını asla bilemezsin. Ve siyahın içinden en fazla siyah çıkabilir ve bu riski almaya kesinlikle değer.!
Ama annenin kokusunu hep o kutuda sakla.Çünkü ölmemeni sağlayacak tek şey o belki de.Annenin gülüşünün yanında duran kokusu.
.

0 yorum:

Yorum Gönder